Bebeklerde tuz: ne kadarı fazla?

Bebeklerin çok az tuza ihtiyacı vardır; pratikte bu, ilk yıl yemeklerine hiç tuz eklememek demektir. Süt öğünleri ve tuzsuz sıradan yemekler ihtiyaçlarını zaten karşılar.

Yani pişirme suyuna tuz yok, püreye tuz yok, sofrada tuz yok; bebeğinizin porsiyonuna karıştırılmış bulyon tablet ya da hazır sos da yok.

Size yavan gelen ona yavan gelmez

Bebeğiniz tuzlu yemeğin tadına hiç bakmadı, bu yüzden onu özlemiyor. Sade haşlanmış havuç ya da yumuşak bir parça patates, ilk kez tadan biri için lezzet doludur.

Lezzet yine de baş tacıdır. Sarımsak, taze otlar, kimyon, tarçın, tatlı toz biber ve biraz limon suyu bebek yemeğine çok yakışır. Dışarıda bırakılacak tek baharat tuzdur.

Tuz nerede saklanıyor

Neredeyse hiç kimse bebek yemeğini bilerek tuzlamaz. Tuz, mutfağınıza gelmeden önce tuzlanmış yiyeceklerle içeri sızar.

Ekmek ve kraker
Peynir
Kahvaltılık gevrekler
Hazır soslar, bulyon ve hazır et suyu
Sosis, salam, sucuk, pastırma ve diğer işlenmiş etler
Dışarıdan söylenen yemekler, hazır yemekler, ketçap ve mayonez gibi soslar

Bunların hiçbiri sonsuza dek yasak değil. Örneğin peynir, pastörize olduğu sürece yaklaşık 6. aydan itibaren küçük miktarlarda öğünlerin bir parçası olabilir. Püf noktası, öğünlerin tamamını bunların etrafına kurmamaktır.

Etiketi okumak

Pek çok etikette tuz, sodyum olarak yazar. Market reyonunda hesap yapmanıza gerek yok. Benzer iki ürünü karşılaştırın ve sodyum değeri düşük olanı seçin.

Ekmek, gevrek ve konserve nohut ya da fasulye markadan markaya çok değişebilir; bu tek alışkanlık zamanla fark yaratır.

Bütün aile için tek tencere

Ayrı bir bebek mutfağına ihtiyacınız yok. Aile yemeğini tuzsuz pişirin, bebeğinizin porsiyonunu ayırın, sonra büyüklerin tabaklarını sofrada tuzlayın.

Çorbalar, sulu yemekler, fırında sebzeler, makarna ve pilavlar bu şekilde rahatça yapılır. Pek çok yetişkin bir süre sonra tuzu aramadığını fark eder.

Tencereyi tuzlamak yerine tuzluğu sofraya koyun. Herkes kendi tabağını tuzlar, bebeğinizin yemeği de olduğu gibi kalır.

Aileden “bunun tadı yok” dendiğinde

Bebeğin yemeğini tadıp tatsız bulan bir büyükanne ya da büyükbaba, çoğu zaman sevgisini hep gösterdiği şekilde gösteriyordur. Sakin tek bir cümle işe yarar: “Tencereyi değil, tabakları tuzluyoruz.”

İlk yaş gününden sonra

aydan itibaren biraz daha fazla tuz sorun değildir, ama küçük çocukların ihtiyacı yine de yetişkinlerinkinden çok daha azdır. Hafif tuzlanmış aile yemekleri iyi gider. Çoğunlukla işlenmiş gıdalara ya da dışarıdan söylenen yemeklere dayanan öğünler ise uygun değildir.

Belirli bir yiyeceğin çocuğunuza nasıl uyacağından emin değilseniz çocuk doktorunuza danışın.